Δήμος Φαλαισίας Αρκαδία Ελλάδα

Σε υψόμετρο 1.400 μ., ανάμεσα στα έλατα, εκεί που η Αρκαδία συναντά την Λακωνία και σε απόσταση έξι χιλιομέτρων από το Δυρράχι.

Από το μοναστήρι που αναφέρεται για πρώτη φορά σε χρυσόβουλο του Ανδρονίκου Β΄ Παλαιολόγου (13 ο αιώνα) και εν συνεχεία αποτέλεσε ένα από τα κέντρα δράσης αρματολών και κλεφτών στην τουρκοκρατούμενη Πελοπόννησο, δεν σώζεται σήμερα τίποτα περισσότερο από το καθολικό του, το οποίο και ήταν αφιερωμένο στον Άγιο Γεώργιο, καθώς δεν γλίτωσε ούτε αυτή από την οργή του Ιμπραήμ και πυρπολήθηκε.

Το όνομά της, ωστόσο, το οφείλει στην σλαβική λέξη ρεκίτσα, που σημαίνει ρυάκι. Το κομψό εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου, εξωτερικών διαστάσεων 8,45 Χ 4,90 μ., ανήκει στον τύπο του σταυρεπίστεγου και διακρίνεται για την λιτότητα της εξωτερικής του εμφάνισης. Εσωτερικά διαθέτει κτιστό τέμπλο _ χαρακτηριστικό των φτωχών ναών της μεταβυζαντινής περιόδου _ και πλούσια αγιογράφηση που φέρει την υπογραφή του Κρητικού καλλιτέχνη, Μιχαήλ Πεδιώτη, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στην Πελοπόννησο στις αρχές του 18 ου αιώνα.

Οι σε καλή κατάσταση διατηρούμενες αγιογραφίες χαρακτηρίζονται μέτριες ως έργα τέχνης, καθώς διακρίνονται για τα πάμπολλα λαϊκά στοιχεία τους και τις τεχνοτροπικές τους αδυναμίες.

Αν και δεν είναι γνωστό πότε ιδρύθηκε το μοναστήρι που μόνασε έως το 1817 ο ήρωας της Ελληνικής Επανάστασης Γρηγόριος Δικαίος _ ο γνωστός σε όλους Παπαφλέσσας, οπότε και εκδιώχτηκε από τους Τούρκους _ η κτητορική επιγραφή πάνω από την πόρτα του ναού μας παραδίδει πως ο ναός ανακαινίστηκε το 1714. Θεωρείται πάντως, πως η αρχική κατασκευή του δεν πρέπει να είναι πολύ παλαιότερη.

Σήμερα πλέον το ιστορικό μοναστήρι ανήκει στο ναό των Εισοδίων της Θεοτόκου του Δυρραχίου. Γιορτάζει στις 17 Αυγούστου, σε ανάμνηση της εξόδου του Παπαφλέσσα από τη μονή της Ρεκίτσας.