Ξεχωριστές γωνιές με την δική τους, ιδιαίτερη συναισθηματική φόρτιση, είναι τα μικρά ασκηταριά. Σπηλιές μικρές που φιλοξένησαν μοναχούς, οι οποίοι δεν δίστασαν να απομονωθούν σε μια προσπάθεια να πλησιάσουν ακόμη περισσότερο κοντά στον Θεό, που ευλαβικά υπηρετούσαν.
Στον Όσιο Νίκωνα τον «Μετανοείτε» είναι αφιερωμένο το σπήλαιο- ασκητήριο που βρίσκεται σκαρφαλωμένο στη βόρεια ακρώρεια του Ταϋγέτου σε υψόμετρο 620 μ. νοτίως του Λεονταρίου και ανατολικά της επαρχιακής οδού που οδηγεί από την έδρα του Δήμου προς το Δυρράχιο, κοντά στην Ποταμιά. Στο γνωστό και ως Άι-Νίκας ασκητήριο η παράδοση θέλει να έκανε στάση ο Όσιος Νίκων κατά την μακρά αποστολική του περιοδεία στη νότια Πελοπόννησο λίγο πριν τα μέσα του 10ου αιώνα, όταν αρρώστησε. Κατά την οκταήμερη παραμονή του μάλιστα στο μικρό σπήλαιο των 15 τ.μ. «καθωσιώθη», έγινε δηλαδή Μεγαλόσχημος και εν συνεχεία συνέχισε το έργο του κατευθυνόμενος προς την περιοχή της Τεγέας.
Κρεμασμένη στον γκρεμό μια σιδερένια σκάλα σήμερα οδηγεί τους επισκέπτες στο εσωτερικό του ασκητηρίου, εκεί που κάποτε πλήθος πιστών συνέρεαν για να ακούσουν την διδασκαλία του Οσίου Νίκωνος. Ένα ξύλινο τέμπλο χωρίζει το Ιερό Βήμα από την κτιστή στον βράχο Αγία Τράπεζα, ενώ στη βόρεια πλευρά του σπηλαίου διακρίνονται δύο ολόσωμες αγιογραφίες, που απεικονίζουν η μεγαλύτερη την μορφή του Οσίου Νίκωνος και η μικρότερη τον Άγιο Παντελεήμονα τον ιαματικό, έργα που χρονολογούνται στο τέλος του 19 ου αιώνα.
ΙΣΤΟΡΙΑ 