Σκαρφαλωμένη στα βράχια του Ταϋγέτου και στη νοτιοανατολική γωνιά της Αρκαδίας δεσπόζει η σύγχρονης αρχιτεκτονικής και ιδιαιτέρως μεγάλη μονή της Παναγίας Αμπελακίου, που πήρε το όνομά της από το γεγονός ότι υπήρχαν πολλά αμπέλια στην περιοχή.
Πλήθος πιστών φτάνει καθημερινά είτε από το Λεοντάρι (από την πλευρά της Αρκαδίας), είτε από το Λογκάνικο (από την πλευρά της Λακωνίας) για να προσκυνήσει και να προσφέρει τα τάματά του στην θαυματουργή εικόνα της «Παναγίας της Μακελλαρίτισσας». Δημιουργία του Ευαγγελιστή Λουκά, σύμφωνα με την παράδοση, γύρω της κυλά η ζωή του γυναικείου μοναστηριού, το οποίο είναι αφιερωμένο στο Γενέσιο της Θεοτόκου (γιορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου).
Το όνομα «Μακελλαρίτισσα» λέγεται πως το πήρε όταν σώθηκε από το μοναστήρι, όπου φυλασσόταν και το οποίο καταστράφηκε, χάρη σε κάποιο μοναχό. Ο γέροντας μαζί με την εικόνα βρήκε καταφύγιο στα βράχια του Ταϋγέτου και πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του ως ασκητής, αλλά μετά τον θάνατό του η «Παναγία η Μακελλαρίτισσα» χάθηκε.
Χρόνια αργότερα μία πιστή από το χωριό Τζίβα είδε σε όραμα την Παναγία να τις αποκαλύπτει που βρισκόταν η εικόνα. Η γυναίκα ακολούθησε τις οδηγίες της Θεοτόκου και όταν ανακάλυψε το ιερό κειμήλιο αποφάσισε να αφιερώσει την ζωή της στον Θεό και να γίνει μοναχή. Οι κάτοικοι της περιοχής βοήθησαν την αδελφή Πελαγία _ όπως μετονομάστηκε η γυναίκα _ να ιδρύσει το μοναστήρι το 1882, ενώ γρήγορα οι πολυώροφες εγκαταστάσεις κατέλαβαν τον βράχο και εκτείνονται σε πολλά διαφορετικά επίπεδα.
Στο κέντρο της μονής βρίσκεται το καθολικό, το οποίο έχει χτιστεί στο σημείο από όπου αναβλύζει από τον βράχο ιερό αγίασμα και ακολουθεί τον τύπο της βασιλικής με δίρρητη στέγη. Οι αγιογραφίες που κοσμούν το εσωτερικό του είναι νεότερες, ενώ ενδιαφέρον παρουσιάζει και το ξυλόγλυπτο τέμπλο.
ΙΣΤΟΡΙΑ 