Λίγο έξω από την Καμάρα (προς το Καμποχώρι), αριστερά του δρόμου ένα μονοπάτι ομαλό (200 μ. μήκος) μας φέρνει κάτω στο ποτάμι, στο Κεφαλάρι της Καμάρας. Ανάμεσα σε πλατάνια που μετρούν αιώνες ζωής και κοντά στο πέτρινο τοξωτό γεφύρι συναντά ο διαβάτης έναν μικρό καμαροσκέπαστο ναό, που όπως όλα δείχνουν είναι ό,τι απέμεινε από το Παλιομονάστηρο, που γιορτάζει τον Δεκαπενταύγουστο.
Κανένα άλλο ίχνος πέρα από την εκκλησούλα διαστάσεων 13,5 Χ 5,10 μ. δεν υπάρχει εκεί γύρω, αλλά και μόνο το τοπωνύμιο είναι αρκετό για να πείσει πως κάποτε υπήρχε στον χώρο ένα μοναστήρι. Ταπεινό, με δύο πόρτες και δύο μικρά παράθυρα δεν κοσμείται από αγιογραφίες και γενικά δεν έχει κάποιο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό.
ΙΣΤΟΡΙΑ 