Μπορεί η αρχαιότητα να έχει αφήσει τα ίχνη της σε πολλές γωνιές της ορεινής Αρκαδίας το βυζαντινό χρώμα είναι όμως εκείνο που δεσπόζει και που αναγνωρίζει ο επισκέπτης από την πρώτη στιγμή.
Άρωμα από την καστροπολιτεία του Μυστρά στις μικρές ή μεγαλύτερες βυζαντινές εκκλησιές κατάλοιπα μοναστηριών στην πλειοψηφία τους είναι αναγνωρίσιμο ακόμη και σήμερα στις βασιλικές παρά τις παρεμβάσεις και τις ανακαινίσεις που έχουν υποστεί στο διάβα των αιώνων.
Στην κεντρική πλατεία του Λεονταρίου δεσπόζει ο μεγαλοπρεπής ναός των Αγίων Αποστόλων, που θεωρείται και ένα από τα σημαντικότερα θρησκευτικά μνημεία της Πελοποννήσου. Αρχιτεκτονική δημιουργία του 14 ου αιώνα ακολουθεί τον μικτό τύπο, λεγόμενο και τύπο του Μυστρά διότι ενώ στο ισόγειο έχει κάτοψη τρίκλιτης βασιλικής, τα υπερώα ακολουθούν τον τύπο του εγγεγραμμένου σταυροειδούς. Αν και στην μακραίωνη ιστορία του είχε αγιογραφηθεί πλήρως, μέχρι τις μέρες μας έφτασαν ελάχιστα αγιογραφημένα τμήματα και μάλιστα σε κακή κατάσταση.
Δεν είναι όμως μόνο ο χρόνος, αλλά και η ανθρώπινη παρέμβαση που έχει πλήξει σοβαρά τον βυζαντινό ναό. Η ανακαίνιση του το 1845 και μια σειρά άλλων επεμβάσεων που ακολούθησαν είχαν ως συνέπεια να καταστραφεί το κοσμημένο με ψηφιδωτά δάπεδο, το μαρμάρινο τέμπλο, αλλά και να αποκτήσει ένα τσιμεντένιο κωδωνοστάσιο πάνω από την είσοδο, ενώ από τους πέντε τρούλους που διέθετε αρχικά έχουν απομείνει μόλις οι δύο: του κεντρικού ναού και του νάρθηκα. Τα τελευταία πέντε χρόνια πραγματοποιούνται έργα συντήρησης στο εσωτερικό του ναού.
ΛΕΟΝΤΑΡΙ 